De middelbare school

Het is een plek waar overleven de eerste prioriteit heeft en de levensstandaard daarbij achterwege wordt gelaten. Overleven betekent niet geteisterd worden door pesten, geen leraren die een hekel aan je hebben en niet achterblijven in de voetbalteam selectie. Allemaal te realiseren door niet op te vallen. Zolang je in de middelmaat blijft hangen is het goed. Ga je daar buiten, dan val je op, en dan is het verkeerd.

Evolutionair gezien heb je een veel grotere kans op overleven wanneer je met een groep samen leeft: Als enige gnoe die een rivier vol krokodillen wil oversteken heb je veel minder kans dan de gnoe die in een kudde van 1000 diezelfde rivier wilt oversteken.

Maar hoe zit dat dan in de rest van je leven? Is het dan ook het beste om nooit op te vallen? Dat is een vraag die ik gisteren op een feestje stelde waarop eerst volmondig ‘ja, het is beter om niet op te vallen’ werd geantwoord. ‘Stel: je bent een werknemer. Je komt altijd op tijd, altijd krijg je je werk af, niet vaak ziek. Maar je doet nooit iets bijzonders en eigenlijk kent niemand buiten je directe omgeving je naam.’ Over mijn stelling werd hevig gediscussieerd, de bierdopjes vlogen in de rondte. ‘Ja, dat is wel lekker leventje dan’, zei de één. ‘Maar dan krijg je ook nooit promotie’, kwam er van rechts. ‘En als er dan bezuinigd wordt, dan ben jij als eerste de sjaak!’ ‘Oké oké’, zei ik ‘en wat als je ondernemer bent. Is het dan handig om nooit op te vallen?’ ‘Nee natuurlijk niet! Dan koopt nooit iemand je spullen..’

Hoewel het soms erg veilig en makkelijk is om niet op te vallen en mee te gaan in de massa, maak je het jezelf erg lastig in de echte wereld. Eén van de theorieën die ik veel hanteer in mijn werk is die waar Seth Godin sprak over een Purple Cow. Stel: je rijdt over het platteland en je ziet een koe, niks bijzonders. Koeien zijn er genoeg, niet zo speciaal dat je uit de auto stapt om een foto te gaan maken. Stel nou dat je ineens een paarse koe tegen komt. Dan zou je wel even uitstappen om een foto te maken. Die valt op en is waard om te delen met anderen.

Wat kan jij verzinnen dat vreemd of gek genoeg is om met anderen te delen? Dat niet bij de middelmaat past, maar juist eruit springt. Wat zou volgens jou gepest worden op de middelbare school, maar aanbeden worden op de sales afdeling van een tijdschrift?

Sneltreinvaart

Soms heb je van die momenten dat alles samen komt.Dat ineens de mensen om je heen verschijnen die je nodig hebt om verder te komen in je ontwikkeling. Dat is heel gek.

Deze zomer ben ik begonnen met een nieuwe richting. Via een mail van de HKU kreeg ik de kans om mee te doen met een soort afval race voor een stage in Amerika. Het werd georganiseerd door de Kauffman Foundation. Voor deze stage moest alleen nog wel het een en ander doen: Ze waren op zoek naar excellente studenten die na afstuderen een bedrijf oprichten dat zich op een innovatieve wijze bezighoudt met ICT.

Op dat moment had ik nog geen idee wat voor bedrijf ik wilde starten, behalve dan een soort studio of in ieder geval een muziekproductie bedrijf. De nieuwe randvoorwaarde van ICT heeft me dan ook zeer aan het denken gezet.

Na een zware brainstorm-sessie ben ik gekomen op een concept wat ik in de maand erna heb uitgewerkt. De laatste week heb ik het businessplan geschreven, een bittere pil voor iemand met nul ervaring daar in, en daar heb ik bijzonder veel van geleerd. Vervolgens heb ik een presentatie gemaakt voor een soort Dragons Denn confrontatie.

Helaas ben ik niet toegelaten tot de stage. Dat was heel jammer, echter niet een heel vreemd besluit: van alle kandidaten heb ik absoluut de minste ervaring in hetgeen waar het hen om draait: bedrijfskundige kennis. Dat maakt dan ook weer dat ik heel vrij kan denken in het kader van “niet gehinderd door kennis van zaken”. Trots kan ik jullie vertellen dat dit besluit van de jury mij niet heeft ontmoedigd, eerder aangemoedigd.

Inmiddels zijn we 2 maanden en een paar boeken van Seth Godin en Chris Anderson verder. En heb ik veel ideeën kunnen opdoen over manieren van marketing in combinatie met de dynamische muziekwereld waar we nu in leven. Het is dan ook nu dat allerlei zaken bij elkaar komen:

Als project voor school ben ik met twee studenten bezig een site te ontwikkelen voor het ‘5 Days Off’ festival, met connectie tussen publiek en festival gedurende het hele jaar als uitgangspunt (gebruik van nieuwe media en manieren van muziek distributie);

In de AES Studenten sectie heb ik gekozen om van massa reclame over te stappen op een ‘Permission Marketing’ strategie;

Sinds ik deze blog een nieuw leven heb ingeblazen ben ik in contact gekomen met Fridolijn van Jazzberry (zie vorige blog) waardoor ik nu ze ga helpen met beter contact leggen met hun fanbasis (weer permission marketing) ;

En tot mijn grote verbazing heb ik ook nog eens de kans gekregen om mee te doen met een soort werkgroep waardoor ik gedurende een jaar coaching en lessen krijg in algemene bedrijfskunde om mijn bedrijf die ik deze zomer verzonnen heb uit te werken.

Vier spannende projecten, 4 keer marketing met muziek en 4 manieren om me te richten op een mogelijke oplossing op het download probleem.

Bizarre maar leuke tijd!