Enige tijd geleden ben ik met Jan van Leeuwen in gesprek geraakt over het onderwerp planning en met name in de context van projectmanagement. Jan heeft hier veel ervaring mee en kan er leuk over vertellen. Omdat ik via het adviestraject straks met elke band een projectplanning ga op verschillende niveaus was ik heel benieuwd naar de visie van Jan over dit onderwerp. Eigenlijk was ik op zoek naar een soort model voor planning en organisatie dat ik op project van korte, middellange en lange duur gebruiken kan. Uiteindelijk is er dit model uit voortgekomen.
Ik heb het model toegespitst op artiest ontwikkeling, maar ik ben van mening dat je ‘m op bijna alles kunt toepassen.

Het hoofddoel is altijd de relatie tussen het subject en de context van het subject vergroten. Je kunt nog zo’n goed idee hebben, als niemand weet dat het bestaat heb je er niks aan. Zo geldt dat ook voor liedjes, schilderijen, foto’s, enzovoort. Ervoor zorgen dat mensen ervan afweten geeft het idee waarde. De waarde zit ‘m in de relatie, kwaliteit.

Om die relatie te vergroten heb je vier onderdelen. Een doel, middelen om dat doel te bereiken, randvoorwaarden waaraan het hele verhaal moet voldoen en tot slot de methoden waarmee je de middelen inzet om aan de randvoorwaarden te voldoen zodat het doel bereikt kan worden.

Goals. Het doel, de wortel die je voor je neus hangt, de horizon die je voor jezelf schetst. Dit ding is er om het project richting te geven, maar het belangrijkste is dat het motiveert. Je visualiseert hoe mooi het uitzicht is als je eenmaal de berg beklommen hebt. Wanneer je dat samen met een team doet werkt dat ontzettend sterk om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen.

Tools. De middelen waarmee je de berg gaat beklimmen. Dit zijn je goeie schoenen, je touw en ander klimmateriaal. Een goede inventarisatie is essentieel zodat je niks vergeet.

Conditions. De randvoorwaarden en daarbij ook de regels van het spel. Je moet omhoog die berg op, dat is zwaar, dus moet je trainen. Misschien heb je wel een zuurstoffles nodig. De randvoorwaarde is dan: je moet kunnen ademen. Het is Jip- en Janneke-taal, maar dat benoem je tenminste alles.

Methode. Hoe ga je het doel, de top van de berg, uiteindelijk bereiken? We gebruiken de tools, het touw en de schoenen en de zuurstofflessen, om omhoog te gaan terwijl we nog steeds zuurstof hebben. Enzovoort. Hier komen je taken te staan.

Uiteindelijk is het subject, dat ben jij, een relatie aangegaan met de context, dat is de berg, en door de relatie te versterken middels het model lukt het om het doel te bereiken. Het voordeel van dit model is dat je van eind naar begin werkt. Van groot naar klein. Je begint met waarom en een stukje dromen en fantasie (abstract) en werkt dat vervolgens uit naar een concreet stappen plan waarbij je weet wat je nu moet doen om dat te bereiken (concreet). Ik denk dat dit een goede balans is tussen gevoel (abstract) en verstand (concreet).

Nog even de invuloefening voor hoe ik het toe zou passen op een artiest:

Hoofddoel
De relatie tussen de artiest (subject) en de fans (context) opbouwen en versterken.

Goals
Een waardevolle verbinding aangaan met de fans, zodat dit een Tribe wordt die zichzelf in stand houdt en groeit.

Tools
De middelen om dit te bereiken voor een artiest zijn de muziek, het imago, de live show en de online en offline aanwezigheid.

Conditions
De muziek moet er zijn in een af product. De artiest moet een duidelijke identiteit hebben, die moet intern vast staat voordat deze naar buiten gebracht kan worden. De live show moet compleet in orde zijn. Boekingen moeten worden geregeld. Website moet gemaakt worden. Muziek moet gedistribueerd worden. Enzovoort.

Methods
De muziek moet gemaakt worden aan de hand van de identiteit van de artiest. De online en offline aanwezigheid moet worden opgezet aan de hand van de identiteit van de artiest. De manier van communiceren met het publiek moet ook passen bij de identiteit van de artiest.

Zoals je ziet draait het nogal om de identiteit van de artiest. Daar is muziek een belangrijk onderdeel van, maar het manifesteert zich in alles wat de artiest doet en meemaakt. Om die reden is het ook onmogelijk om zo’n identiteit te ‘faken’. Het gaat om elk onderdeel van het leven van de artiest; als het niet klopt, ruik je dat vanaf een kilometer afstand.

Ik ga graag met een artiest op zoek naar zijn of haar identiteit, ook daarvoor is dit model goed te gebruiken. Over die zoektocht naar identiteit zal ik binnenkort meer vertellen.