Ter inspiratie een mooi verhaal van Chip Conley. Hij vertelt over een dienstmeisje dat bij hem in zijn hotel werkte en haar werk ongelofelijk goed deed. Ze was ook erg gemotiveerd. Haar motivatie was echter niet ‘zo goed mogelijk de WC’s schoonmaken’, maar een connectie (kwaliteit) maken met de mensen om haar heen. Met als gevolg dat veel bezoekers met groot plezier vaak zijn teruggekomen en trouwe klanten zijn geworden. Geïntrigeerd door dit fenomeen is Chip richting Bhutan vertrokken. Dit land staat bekend om het feit dat ze begonnen zijn met het meten van de ‘Gross National Happiness’ (GNH). Hij legt het een stuk beter uit dan ik, dus kijk maar even.

Wat ik interessant vind aan het filmpje is dat het weer bewijst hoe belangrijk het is om een verbinding te maken met wat je aan het doen bent. Dan krijg je kwaliteit. Hij stelt “happiness is wanting what you have, divided by having what you want”. Zoals elders ook wel gezegd wordt: “success is having what you want, happiness is wanting what you have”. Een balans tussen succes en geluk is een sleutel tot prettig en zinvol leven, lijkt me.

Als je het zo bekijkt gaat succes eigenlijk over de toekomst en gaat geluk over het heden en het verleden. Toekomstgericht denken is noodzakelijk om beslissingen te kunnen maken op lang termijn en om richting te kunnen geven aan je leven. In het verleden kijken is noodzakelijk om te leren, maar ook om te vieren dat iets gelukt is. Mijn coach van Talent Nu noemde dat heel mooi: “op je net beklommen berg gaan zitten en genieten van het uitzicht”. In het heden leven, hier en nu, maakt een echte verbinding, en dus kwaliteit, mogelijk.

Chip pleit voor een betere meting van wat ons nou écht gelukkig maakt. Dus kappen met alleen kijken naar Gross Domestic Product (Bruto Nationaal Product) en bijvoorbeeld de GNH eraan toevoegen. Ik ben het wel met ‘m eens. Het klopt ook in de tijd; om me heen zie ik steeds meer mensen op zoek naar meer zingeving dan opstaan, geld verdienen, eten en slapen. Een post-kapitalistisch systeem van geld én …, een combinatie van eigenbelang én geven om anderen en doen wat het beste is voor jou én voor de groep. Ik ben voor.