4.4 Conclusie onderzoek
Het omgevingsonderzoek vormde de bron van motivatie en het startpunt van deze zoektocht. Alle boeken die ik erover gelezen heb gaven het verhaal context en diepgang. Door via het project Download Probleem Opgelost met allerlei mensen uit de industrie te praten en zoveel meningen en ideeën tegenover elkaar te zetten ben ik uiteindelijk tot een conclusie gekomen waaruit blijkt dat de huidige muziekindustrie zichzelf uit de markt zal plaatsen door anderen niet toe te laten. Dit zal ik hieronder toelichten.

4.4.1 Ontwrichtende technologie
Internet is een typisch voorbeeld van ‘disruptive technology’ en het heeft invloed op elke markt waarbij het verdien model gebaseerd is op verkoop van een digitale kopie. Zoals Kevin Kelly het in ‘Better Than Free’ stelt:
“The internet is a copy machine. At its most foundational level, it copies every action, every character, every thought we make while we ride upon it. […] When copies are super abundant, they become worthless. When copies are super abundant, stuff which can’t be copied becomes scarce and valuable.”

4.4.1.1 Democratiserend effect op productie
De wet van Moore toont aan dat iedere anderhalf jaar de prijs van een transistor halveert. Dat houdt in dat iedere anderhalf jaar de capaciteit van computers verdubbelt terwijl de prijs gelijk blijft. Met een laptop van € 1.000, een geluidskaart van € 300, een set microfoons van € 500, kabels, hoofdtelefoon en andere randapparatuur voor € 200 en freeware software heb je voor € 2000 de mogelijkheid om jezelf op te nemen. Elke muzikant uit Nederland kan op de één of andere manier wel aan die € 2000 komen.

4.4.1.2 Democratiserend effect op distributie
Op gebied van distributie is het effect van ‘disruptive technology’ misschien nog wel groter: Internet heeft de toegang tot ‘het grote publiek’ voor iedereen mogelijk gemaakt. Middels kanalen als YouTube, Bandcamp, MySpace, Twitter, Facebook en dergelijke is er geen gatekeeper nodig om een groot publiek te kunnen bereiken.

4.4.2 Sociologische groei
Het ontstaan van het zogeheten ‘desktop publishing’, het zelf kunnen publiceren van content vanaf je eigen bureaublad, heeft op verschillende manieren invloed op hoe consumenten tegen content aankijken.

4.4.2.1 De long tail van muziek is toegankelijk
Er ontstaan steeds meer distributie kanalen. Dankzij digitale distributie is het mogelijk om de volledige long tail van muziek, ons totale muzikale cultureel erfgoed, aan te bieden. Dat betekent dat het niet langer enkel de massa media zijn die de consument vertellen wat te moeten luisteren. De consument mag kiezen. De consument moet zelfs kiezen: er is meer muziek beschikbaar dan in één mensenleven te beluisteren is.

4.4.2.2 Evolutie
Keuzemogelijkheid leidt tot kiezen. De gemaakte keuze is weer een reflectie van je identiteit. Toename is keuzemogelijkheid resulteert in een toename van subculturen. Zoals in dit filmpje, een interview met designer Jeff Staple, op 45 seconden te zien is, bestaat een stad New York niet uit één specifieke stijl. De stijl van New York is juist dat er zoveel diversiteit aanwezig is.

4.4.2.3 Sharing is caring
Muziek beleven gaat verder dan ‘enkel’ luisteren. Hoe fijn is het om je vrienden te laten weten wat jij fantastisch vindt? De consument wordt actiever en gaat in gesprek met zijn of haar favoriete artiest door op Facebook of via Twitter berichtjes te sturen. Sommige consumenten gaan nog verder en maken een eigen versie van hun favoriete muziek.

Het early adopter circuit van de consument omarmt de open informatie samenleving. Dat wil zeggen: steeds meer mensen delen en geven, zonder daar iets voor terug te willen. Het lijkt een vrij hippieachtige manier van leven, maar ik zie het als een trend richting bewuster leven.

4.4.3 Economische verschuiving
Door de technologische vooruitgang, waardoor veel meer geproduceerd en gepubliceerd wordt, en de sociologische groei, waarbij de consument op een actieve manier muziek beleeft, ontstaat er een economische verschuiving van schaarste, naar overvloed.

4.4.3.1 Niche versus hits
Zoals al bij 4.4.2.1 ‘De long tail van muziek is toegankelijk’ werd geconstateerd: meer keuze leidt tot meer kiezen, leidt tot meer subculturen. De consument kiest voor een niche-cultuur, in plaats van een hit cultuur.

4.4.3.2 Wikinomics
In het gelijknamige boek geschreven door Don Tapscott en Anthony D. Williams wordt een nieuw fenomeen uitgelegd. Massale samenwerkingen die online plaatsvinden. Een enorme hoeveelheid mensen geeft een klein gedeelte van haar vrije tijd om zo samen iets groots, bijvoorbeeld Wikipedia, te maken. Zo geldt dat ook voor het, soms illegaal, delen van bestanden en remixen van muziek.

De consument transformeert naar een open deel-cultuur.

4.4.3 Impact op de partijen
De consument is geëvolueerd naar actieve consumptie en er is een groep opgestaan die op zoek is naar meer betekenis. De artiesten en componisten zijn zelfstandiger geworden en zullen dat meer gaan doen. Muziekmaatschappijen en uitgeverijen worden ingezet als marketing voertuigen en distributiekanalen.

4.4.4 Terugkoppeling op probleemstelling
Voor dit hoofdstuk heb ik aangekaart dat het probleem bij distributie moet liggen. De industrie heeft tot zo ver altijd geroepen dat illegaal bestanden delen en CD’s kopieren geleid heeft tot de halvering van de muziekindustrie. Ik mag uit dit onderzoek constateren dat dit ten dele waar is. Wat echt waar is, is dat de consument op een andere manier muziek beleeft en wil beleven. De consument wil meer meemaken dan enkel de ‘korte kop’ van de long tail, oftewel het topje van Sector 1. Daarnaast wil de consument muziek beleven op een nieuwe manier: delen, remixen, echt beleven. De industrie verkoopt kopieën van een origineel bestand. Sinds deze digitaal verkrijgbaar zijn weet de consument dat er geen schaarste meer is. Toch houdt de industrie zich bezig met het creëren van een fictieve schaarste om meer geld te kunnen verdienen door middel van Digital Rights Management, DRM, en release windows. De consument is niet langer voor de gek te houden.

Biedt de consument wat deze wil en de consument is daar bereid voor te betalen. Geld is niet het probleem, waarde is het probleem. Anders werden er ook niet zoveel iPod’s verkocht.